Luisterverhaal: De man in de boom

Drie minuten. Ga even zitten.

Zacheüs is klein. Dat is het eerste wat iedereen over hem weet. Het tweede: hij is rijk. Het derde: hij is de baas van de belastingontvangers in Jericho, en dus de meest gehate man van de stad.

Hij heeft alles. Een groot huis, personeel, geld genoeg. En geen enkele vriend.

Vandaag komt die rabbi door de stad. Zacheüs wil Hem zien, hij weet zelf niet precies waarom. Maar de straat staat vol en niemand doet een stap opzij voor hém. Dus doet hij iets wat een man van zijn stand nooit doet: hij rent vooruit, hijst zich in een vijgenboom en gaat tussen de bladeren zitten. Belachelijk. Maar van daar kan hij tenminste kijken zonder gezien te worden.

De stoet komt dichterbij. Jezus loopt in het midden, mensen om Hem heen. En dan, precies onder de boom, stopt Hij. Hij kijkt omhoog.

“Zacheüs.”

Iedereen kijkt omhoog. Daar zit hij. De rijke kleine man, tussen de takken, als een kind.

“Kom vlug naar beneden. Want Ik moet vandaag bij jou op bezoek komen.”

Bij hem. Niet bij de rabbi van de synagoge, niet bij een vroom gezin. Bij de man die iedereen haat.

De mensen mopperen. Zacheüs hoort het niet. Hij klimt naar beneden, struikelt bijna, en loopt naast Jezus naar zijn eigen huis. En ergens tijdens die maaltijd, niemand weet precies wanneer, staat hij op en zegt: “Ik geef de helft van alles wat ik heb aan de armen.”

Niemand had het hem gevraagd.

Stilte.

Misschien zit jij ook ergens in een boom. Kijken, maar niet gezien willen worden. Hij weet precies waar je zit. En Hij zegt: vandaag.