Ze deelden alles

Ze hielden zich aan wat de apostelen hun leerden. Ze waren één met elkaar, aten met elkaar en baden samen. Iedereen was vol ontzag voor God. En de apostelen deden veel wonderen. De mensen die in Jezus gingen geloven, kwamen bij elkaar. Ook deelden ze alles wat ze hadden met elkaar. Steeds weer waren er mensen die hun vee en spullen verkochten en dan het geld uitdeelden aan de arme mensen. Elke dag waren ze eensgezind in de tempel. Ze aten blij en eensgezind bij elkaar hun maaltijden. Ze prezen God en iedereen had respect voor hen. En de Heer maakte de groep van mensen die gered werden elke dag groter.

Dit is de eerste beschrijving van een kerk. Geen gebouw, geen programma, geen band. Vier dingen: leren, samen zijn, eten, bidden. En daaruit vloeit de rest voort: delen, geven, blijdschap.

Let op hoe gewoon het klinkt. Eten met elkaar. Elke dag. Blij. Het is bijna huiselijk.

En let op wat het effect was: iedereen had respect voor hen. Niet omdat ze zo’n mooie boodschap hadden, maar omdat je kon zien hoe ze met elkaar omgingen. De Geest werd zichtbaar in hoe mensen deelden.

Wat wij vaak doen, is de Geest zoeken in het bijzondere. Wonderen, ervaringen, tongentaal. Dat staat hier ook. Maar het meeste van dit stukje gaat over tafels, spullen en gebeden. Het Koninkrijk komt via de keuken.

Vraag vandaag: met wie eet ik deze week? Met wie bid ik? Met wie deel ik iets wat ik zelf had kunnen houden? Als het antwoord “niemand” is, dan weet je waar de Geest bij jou wil beginnen.