Luisterverhaal: De man in de wagen

Drie minuten. Ga even zitten.

Filippus heeft het druk. In Samaria breekt iets open: mensen komen tot geloof, er gebeuren wonderen, de stad staat op zijn kop. Precies waar je als prediker wilt zijn.

En dan zegt een engel: ga naar de weg van Jeruzalem naar Gaza. De woestijnweg.

Geen uitleg. Geen “daar wacht iemand”. Alleen: ga.

Dus Filippus laat de opwekking achter en loopt naar een lege weg door de woestijn. Hij ziet één wagen. Een dure wagen, met een man erin die leest. Het is de minister van financiën van de koningin van Ethiopië. Een eunuch, een man die in de tempel van Jeruzalem nooit helemaal welkom was, hoe graag hij ook wilde. Hij is er toch geweest. En nu rijdt hij terug, met een boekrol op schoot. Jesaja.

De Geest zegt: ga ernaast lopen.

Filippus rent erheen en hoort de man hardop lezen. Het is Jesaja 53: als een schaap werd Hij naar de slacht geleid. En Filippus vraagt de simpelste vraag die er is: “Begrijpt u wat u leest?”

“Hoe kan ik dat, als niemand het me uitlegt?”

Hij mag instappen. En vanuit dat ene stuk vertelt hij over Jezus. Over een Man die ook vernederd werd, ook buitengesloten, ook geen kinderen naliet, en die precies daarom de weg opende voor iedereen die er niet bij mocht.

Onderweg zien ze water. De man zegt: “Kijk, water. Wat is er op tegen dat ik gedoopt word?”

Niets. Ze stoppen. Ze gaan het water in. En als ze eruit komen, is Filippus ineens weg, staat er, weggenomen door de Geest. En de Ethiopiër reist verder, blij.

Stilte.

Twee dingen.

Filippus liet een hele opwekking staan voor één mens. Volgens de Geest was die ene mens het waard.

En die ene mens was iemand die in de tempel nooit helemaal binnen mocht. De Geest zocht hem op een woestijnweg op, omdat de weg naar God nu voor iedereen open was.

Misschien word jij vandaag ook naar een lege weg gestuurd. Ga maar. Er zit iemand in een wagen te lezen.