Het beste, hoor!

Broeders en zusters, wat heeft het voor zin om te zeggen dat je gelooft, als dat niet te zien is aan wat je doet? Stel dat een broeder of zuster geen kleren en geen eten heeft. Als je dan zegt: “Nou, het beste, hoor! Kleed je maar lekker warm aan en eet maar goed!” dan heeft dat helemaal geen nut als je niet voor kleren en eten zorgt. Zo is het ook met het geloof. Jullie geloof moet te zien zijn aan wat jullie doen. Is dat niet te zien, dan is jullie geloof dood.

Jakobus was de broer van Jezus. Hij had Hem dertig jaar van dichtbij gezien, en hij wist: bij Jezus zat er nooit ruimte tussen wat Hij zei en wat Hij deed.

Dus hij is ongeduldig met mensen bij wie die ruimte wel zit. En hij geeft een voorbeeld dat pijnlijk herkenbaar is. Iemand heeft honger, en jij zegt: sterkte ermee, ik denk aan je. En loopt door.

Wij hebben daar tegenwoordig een hele taal voor. Ik stuur je een knuffel. Ik bid voor je. Laat het weten als ik iets kan doen. Allemaal goed bedoeld. En allemaal, zegt Jakobus, waardeloos als er niets achteraan komt.

Dit is niet: werken om gered te worden. Jakobus zegt niet dat je moet presteren. Hij zegt: als het echt is, komt het naar buiten. Een boom die leeft, geeft vrucht. Een geloof dat leeft, geeft brood.

Vandaag: elke keer dat je “sterkte” wilt zeggen, stel je eerst de vraag of je iets kunt doen. En doe dat dan.