Rust & Sabbat·20 juli·dag 201
Gebed in de stilte
Een gebed met bijna geen woorden. Vandaag oefen je wat de kloosters al eeuwen doen: stil zijn bij God, zonder iets te hoeven zeggen.
Dit is een oefening in contemplatief gebed. Het is simpel en het is moeilijk. Simpel omdat je niets hoeft te doen. Moeilijk omdat je niets hoeft te doen.
1. Ga zitten. Rechtop, ontspannen. Voeten op de grond. Handen open op je knieën. Zet een timer op tien minuten, zodat je niet op de klok hoeft te kijken.
2. Kies één woord. Eén woord dat je bedoeling uitdrukt. Jezus. Vader. Hier. Liefde. Rust. Eén woord, niet meer.
3. Zeg het woord één keer, zachtjes. En laat dan de stilte komen.
4. Als er gedachten komen, en ze komen, vecht er niet tegen. Zie ze als bootjes die voorbijdrijven op een rivier. Je hoeft niet in te stappen. Als je merkt dat je toch ingestapt bent: zeg je woord opnieuw, zachtjes, en laat weer los.
5. Als de timer gaat, blijf nog een halve minuut zitten. Zeg dan, hardop: Dank U. Amen.
Meer is het niet.
Je zult merken dat tien minuten lang is. Dat je hoofd niet stil wil. Dat je denkt: dit werkt niet. Dat is normaal, dat is bij iedereen zo. De oefening is niet om een lege geest te krijgen. De oefening is om steeds terug te komen. Elke keer dat je terugkomt, is een kleine daad van liefde.
Doe dit deze week drie keer. Het wordt niet makkelijker, maar het wordt dieper.