Rust & Sabbat·23 juli·dag 204
Houd op
Psalm 46, met een aarde die schudt en één zin van God erin. In de meeste vertalingen: wees stil. In de BasisBijbel nog directer: houd op.
Bij God zijn we veilig. Hij is onze schuilplaats, onze burcht waar we veilig zijn. Daarom zullen we nooit bang zijn, zelfs niet als de aarde schudt, zelfs niet als de bergen in de zee vallen. (…) Hij zegt: “Houd op! Want Ik ben God. Ik heers over de volken, Ik heers over de hele aarde.”
De psalm beschrijft chaos. Aardbevingen, oorlogen, volken die woeden. En ergens middenin klinkt de stem van God, en Hij zegt niet: rustig maar. Hij zegt: houd op.
Het Hebreeuwse woord betekent: laat los, laat vallen, stop met wat je aan het doen bent. Het is wat je zegt tegen iemand die aan het vechten is. Laat je handen zakken.
En dan de reden: want Ik ben God. Niet: want het komt goed. Niet: want er is niets aan de hand. Maar: want Ik ben God. Ik heb dit. Jij niet.
Dat is de kern van rust. Het is niet dat je stopt omdat er niets meer te doen is. Je stopt omdat er Iemand is die het doet. Je laat je handen zakken omdat er grotere handen zijn.
De meeste onrust komt uit één misverstand: dat het van jou afhangt. De oplossing is geen ontspanningsoefening. De oplossing is een zin: Hij is God. Ik niet.
Zeg het vandaag een paar keer, op momenten dat je merkt dat je grijpt. Houd op. Hij is God.
Bron: Psalm 46:2-3, 11 (BasisBijbel)