Luisterverhaal: In het begin

Drie minuten. Ga even zitten, of liggen, buiten als het kan.

In het begin was er niets. Geen licht, geen land, geen geluid. Alleen water, en donker, en over dat water iets wat bewoog. De Geest van God, als een vogel boven een nest.

En God sprak.

“Licht.” En er was licht. Hij keek naar het licht, en Hij zag dat het goed was. Hij scheidde het van het donker, en noemde het dag. Het werd avond, het werd morgen. De eerste dag.

Hij sprak weer. Een ruimte in het water, boven en onder. Hemel. Avond, morgen. De tweede dag.

Weer. Het water op één plek, en droog land. Zeeën en aarde. En dan, uit die aarde: gras, kruiden, bomen met vruchten, elk met zaad in zich om weer nieuw te maken. Hij keek, en het was goed. Avond, morgen. De derde dag.

Lichten aan de hemel. Een grote voor de dag, een kleine voor de nacht. En de sterren, alsof Hij ze er even bij deed. Goed. De vierde dag.

Het water werd vol. Vissen, walvissen, alles wat wemelt. En de lucht vol vogels. Hij zegende ze: wees vruchtbaar. Goed. De vijfde dag.

Dan het land. Vee, kruipende dieren, wilde dieren. Goed.

En toen werd het stil. En God zei, alsof Hij tegen zichzelf sprak: “Laten We mensen maken. Die op Ons lijken.”

En Hij maakte de mens. Man en vrouw. Hij zegende hen. Hij gaf hun alles wat Hij had gemaakt, om voor te zorgen.

En God keek naar alles wat Hij gemaakt had.

En het was heel goed.

Avond. Morgen. De zesde dag.

Stilte.

Op de zevende dag maakte Hij niets. Hij rustte. Hij keek.

Jij bent gemaakt op de zesde dag. Als laatste. Als kroon. En je eerste hele dag was een rustdag, om te kijken naar wat Hij gemaakt had.

Doe dat vandaag nog een keer. Kijk. En zeg wat Hij zei: het is goed.