Kijk naar de vogels

Kijk eens naar de vogels. Ze zaaien niet, ze maaien niet en ze bewaren geen voorraden in schuren. Jullie hemelse Vader geeft ze te eten. Jullie zijn toch veel belangrijker dan de vogels? (…) Kijk eens naar de bloemen in het gras. Kijk hoe ze groeien. Ze werken niet en weven niet. Maar Ik zeg jullie dat zelfs koning Salomo met al zijn rijkdom er niet zo schitterend uitzag als die bloemen. (…) Geef het Koninkrijk van God en het doen van Gods wil de eerste plaats in jullie leven. Dan zal Hij jullie al deze dingen geven. Maak je dus geen zorgen over de volgende dag. Want de volgende dag zal weer zijn eigen zorgen met zich meebrengen. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen problemen.

Jezus staat op een heuvel in Galilea. Om Hem heen boeren, vissers, dagloners, mensen die letterlijk niet wisten of er morgen eten was. En Hij zegt niet: het komt goed. Hij zegt: kijk.

Kijk naar de vogels. Daar vliegt er een. Zaait die? Maait die? Heeft die een schuur? Nee. En hij leeft. Omdat je Vader hem te eten geeft.

Kijk naar die bloemen, daar in het gras. Werken ze? Weven ze? Nee. En Salomo in al zijn pracht haalde het niet bij één ervan.

Het is geen argument. Het is een uitnodiging om te kijken tot je het ziet. En wat je dan ziet, is dit: de hele schepping wordt gedragen. Elke dag. Zonder dat ze het verdienen of ervoor werken. En jij bent meer waard dan een mus.

Dan de conclusie: zet de goede dingen op de eerste plaats, en de rest komt. En de laatste zin, misschien de meest praktische die Jezus ooit zei: elke dag heeft genoeg aan zijn eigen problemen. Draag vandaag alleen vandaag.

Ga naar buiten. Kijk naar een vogel. Neem er de tijd voor.