Wat heeft U alles mooi gemaakt

Psalm 104 is de langste lofzang op de schepping in de Bijbel. De psalmist loopt door de wereld als door een museum, en blijft staan bij de zee.

Wat heeft U alles toch mooi gemaakt, Heer! Alles zit zo knap en zo wijs in elkaar! De grote wijde zee, vol met ontelbare dieren, kleine en grote. (…) Alle dieren vertrouwen er op dat U hun op tijd te eten geeft. Wat U hun geeft, eten ze op. U geeft hun altijd meer dan genoeg. (…) Als U met uw Geest over de aarde waait, ontstaat er nieuw leven. Alles op aarde wordt vernieuwd.

De psalmist heeft Genesis 1 gelezen en is naar buiten gegaan. Hij ziet bergen, bronnen, wilde ezels, vogels in de bomen, gras voor het vee, wijn voor de mens, de leeuwen die ’s nachts jagen, de zon die opkomt zodat de mens aan het werk gaat. En bij de zee blijft hij staan: vol ontelbare dieren, kleine en grote. Er spelen zelfs zeemonsters in, zegt hij. God heeft ze gemaakt om te spelen.

En dan de zin waar het om gaat: alle dieren vertrouwen erop dat U hun op tijd te eten geeft. Het hele leven op aarde is afhankelijk. Elke dag opnieuw. Niets houdt zichzelf in stand.

Dat is geen probleem; het is de orde van de schepping. Ontvangen, elke dag. En daarna: Als U met uw Geest over de aarde waait, ontstaat er nieuw leven. Dezelfde Geest van mei, dezelfde adem van Genesis 1. Elke lente is een nieuwe schepping. Elke ochtend ook.

Lees de psalm vandaag helemaal, buiten. Hij is 35 verzen, dat kost vijf minuten. En let op hoe vaak er U staat. Het gaat niet over de natuur. Het gaat over de Maker.

Bron: Psalm 104:24-25, 27-28, 30 (BasisBijbel)