Als het nieuwe eraf is

De eerste weken van dit jaar waren waarschijnlijk spannend. Nieuw, fris, elke dag iets wat je nog nooit gedaan had. Nu is het september. Je hebt 254 dagen gehad. Sommige dagen doe je het op de automatische piloot. Sommige dagen sla je over. Het voelt niet meer als een avontuur.

Welkom. Dit is het moment waar het echte leerling zijn begint.

De twaalf hadden het ook. Drie jaar met Jezus. Na een tijd waren de wonderen gewoon. Ze kibbelden over wie de belangrijkste was, ze vielen in slaap in de tuin, ze liepen weg bij het kruis. Het nieuwe was eraf.

En Jezus stuurde ze niet weg. Hij bleef ze leerling noemen. Hij ging door met leren, ook als ze het niet snapten, ook als ze niet oplette.

Het punt is dit: een leerling is niet iemand die altijd enthousiast is. Een leerling is iemand die blijft komen. Op de saaie dagen, de droge dagen, de dagen dat het niets doet. Dat is geen falen; dat is de oefening.

Een pianist speelt toonladders, elke dag, ook als hij ze al kent. Niet omdat het inspirerend is, maar omdat de vingers het moeten onthouden. Zo is het met bidden, lezen, stil zijn. Je doet het op de dagen dat het niets doet, zodat het er is op de dag dat je het nodig hebt.

Dus als het vandaag niets doet: doe het toch. Vijf minuten. Je bent aan het oefenen. Dat is precies wat leerlingen doen.