Vergeven is niet vergeten

Vergeving is moeilijk. Maar vaak is ze extra moeilijk omdat we denken dat ze iets is wat ze niet is. Vier misverstanden.

Vergeven is vergeten. Nee. Je geheugen werkt niet zo, en dat hoeft ook niet. Je kunt je iets herinneren en toch vergeven hebben. Het verschil is dat de herinnering geen macht meer heeft om je te sturen.

Vergeven is zeggen dat het niet erg was. Nee. Als het niet erg was, hoefde je niet te vergeven. Vergeving begint met eerlijk benoemen dat het wél erg was. Jezus vergaf van het kruis, niet van een gemakkelijke stoel.

Vergeven is de relatie herstellen. Niet altijd. Vergeven kun je alleen, in je hart, ook als de ander niet wil, niet kan, of niet veilig is. Verzoening heeft twee mensen nodig. Vergeving één. Soms is vergeven precies wat je kunt doen terwijl je afstand houdt.

Vergeven is een gevoel. Nee. Het is een besluit. Je besluit dat je de schuld niet meer int. Het gevoel komt soms later, soms nooit. Het besluit staat.

Wat is vergeving dan wel? Het is de schuld die iemand bij je heeft, kwijtschelden. Zeggen: je bent me niets meer verschuldigd. Ik ga het niet meer terugbetalen, in woorden, in kou, in wrok, in verhalen over je aan anderen.

Het is loslaten wat je vasthoudt. En dat is niet in de eerste plaats voor de ander. Het is voor jou. Wrok is gif drinken en hopen dat de ander sterft.

Vandaag: kies één misverstand dat jou tegenhield. Streep het door. En kijk wat er dan mogelijk wordt.