Gebed van de oudste broer

Vader,

ik sta buiten. Ik hoor het feest en ik wil niet naar binnen.

Ik heb altijd gedaan wat U vroeg. Meestal. Zo goed als ik kon. En ik dacht dat dat telde. Ik dacht dat ik daar iets mee verdiende.

En nu zie ik mensen binnen die niets verdiend hebben. En U viert feest voor hen. En iets in mij zegt: dat is niet eerlijk.

U komt naar buiten. Voor mij. U zegt: jongen, jij bent altijd bij Mij. Alles wat Ik heb is van jou.

Alles. Ik had het al die tijd al. Ik dacht dat ik het moest verdienen, en het lag klaar.

Vergeef mij dat ik U als baas zag. Vergeef mij dat ik mijn broer “die zoon van u” noemde. Vergeef mij dat ik genade oneerlijk vond.

Ik ga naar binnen. Niet omdat ik het verdiend heb. Omdat U het vraagt, en omdat het feest ook voor mij is.

Amen.

Als je dit gebed niet herkent, mooi. Bid het dan voor iemand die het wel nodig heeft. Elke kerk heeft oudste broers. Ze staan buiten, en ze hebben iemand nodig die ze naar binnen roept.