Door moeilijkheden leren we volhouden

En nu we door ons geloof zijn vrijgesproken van schuld, hebben we vrede met God. (…) Maar dat is niet het enige. We zijn ook blij als we het moeilijk hebben. Want door moeilijkheden leren we om vol te houden. En doordat we leren volhouden, wordt onze geest sterk. En doordat onze geest sterk wordt, leren we om steeds meer op God te vertrouwen. En als we op God vertrouwen, zal Hij ons nooit teleurstellen. Want God heeft zijn liefde in ons hart uitgestort door ons zijn Heilige Geest te geven.

Blij als we het moeilijk hebben. Dat klinkt als iets wat je zegt tegen mensen die het niet moeilijk hebben. Maar Paulus had het moeilijk. Meer dan de meesten van ons. En hij beschrijft geen gevoel; hij beschrijft een proces.

Moeilijkheden dwingen je om vol te houden. Je hebt geen keus. En wie volhoudt, merkt na een tijd dat er iets in hem is veranderd: hij is sterker geworden, er is karakter gegroeid, iets wat er eerst niet was. En wie dat meemaakt, gaat God meer vertrouwen. Want hij heeft gezien dat God hem erdoorheen haalde. En dat vertrouwen is hoop.

Hoop is dus geen gevoel dat je hebt aan het begin. Het is wat er groeit aan het eind van een moeilijke periode, als je eerlijk terugkijkt en ziet: ik ben er doorheen gekomen, en niet alleen.

En dan de belofte: Hij zal ons nooit teleurstellen. Het Grieks zegt: hoop maakt niet beschaamd. Je staat niet voor gek als je op Hem hoopt. Nooit.

Kijk vandaag terug op iets moeilijks van dit jaar. Wat heeft het je geleerd? Waar zit de hoop die eruit is gegroeid?