Hoop & Volharding·5 november·dag 309

GebedBidden · ± 5 min

Uit de diepte

Psalm 130, het gebed van iemand op de bodem. Het begint in de diepte en eindigt met wachten. Niet met een oplossing. Met wachten.

Bid dit als je in de diepte zit. Of bid het voor iemand die daar zit.

Uit de diepste ellende roep ik tot U, Heer. Heer, luister naar mij. Hoor hoe ik smekend tot U roep!

(Stilte. Zeg wat de diepte is. Bij naam.)

Als U al onze slechte daden ziet, Heer, wie kan dan blijven bestaan? Maar U vergeeft ons. Daarom hebben we diep ontzag voor U.

(Stilte. Wat je niet kunt goedmaken, leg je hier neer.)

Ik verwacht dat de Heer me zal helpen. Ik vertrouw op Hem en op zijn woord. Ik verlang meer naar de Heer, dan nachtwakers van een stad verlangen naar de ochtend.

(Stilte. En dan nog een keer, langzaam:)

Meer dan nachtwakers naar de ochtend.

Amen.

Nachtwakers stonden op de muur, in de kou, in het donker. Ze wisten niet hoe laat het was. Ze wisten alleen dat het licht zou worden. Niet misschien. Zeker. Elke nacht eindigt.

Dat is hoop in de diepte. Je weet niet hoe laat het is. Je weet niet hoe lang nog. Maar je weet dat de ochtend komt, omdat hij altijd komt. En je blijft op de muur staan.

Bron: Psalm 130:1-6 (BasisBijbel)

WhatsApp