Onmiddellijk

Ze lieten onmiddellijk hun visnetten liggen. En even later: Ze lieten onmiddellijk hun boot en hun vader achter.

Onmiddellijk. Geen bedenktijd. Geen “we slapen er een nachtje over”. Ik vond dat lang een beetje verdacht. Zo werkt het toch niet? Grote beslissingen neem je zorgvuldig.

Maar misschien is dit geen verhaal over een grote beslissing. Misschien is het een verhaal over een klein moment. Jezus zei niet: “Wil je de rest van je leven aan Mij wijden?” Hij zei: “Volg Mij.” Kom mee. Nu. Deze kant op.

En daar kun je onmiddellijk op reageren. Je hoeft niet te weten waar het heen gaat om de eerste stap te zetten. Sterker nog: je komt er alleen achter waar het heen gaat door de eerste stap te zetten.

Veel mensen wachten met volgen tot ze er klaar voor zijn. Tot het leven rustiger is, tot ze meer weten, tot ze beter zijn. Maar de vissers waren nergens klaar voor. Ze waren gewoon aan het werk. Het enige wat ze deden was reageren op een stem.

Vandaag is dag zeven. Een week onderweg. Misschien voelt het nog steeds alsof je niet echt begonnen bent. Dat geeft niet. Volgen is niet één grote sprong. Het is elke dag opnieuw, onmiddellijk, één stap.