Rust & Sabbat·1 juli·dag 182
Stoppen is ook geloven
Nieuwe maand: rust. Het is zomer, en misschien denk je: rust is voor als het werk af is. Deze maand draait dat om.
De meeste mensen kunnen niet stoppen. Niet omdat ze te veel werk hebben, hoewel dat ook, maar omdat stoppen iets in ze losmaakt. Een leegte, een onrust, een stem die zegt: je moet nog. Dus vullen we de leegte met een scherm, een klus, een lijstje.
De Bijbel heeft daar een woord voor: sabbat. Stoppen. Letterlijk: ophouden.
Het is het enige gebod van de tien waar “gedenk” voor staat, alsof God wist dat we het zouden vergeten. En het is het enige gebod dat begint bij God zelf: op de zevende dag rustte Hij.
Waarom rust God? Niet omdat Hij moe is. Omdat het af is. Omdat Hij kan kijken naar wat er is en zeggen: goed. Rust is het vermogen om te stoppen voordat alles klaar is, en toch te zeggen: het is goed.
Dat is een geloofsdaad. Wie kan stoppen, zegt daarmee: de wereld draait niet op mij. Ik ben niet onmisbaar. Er is Iemand die het draagt als ik slaap.
En wie niet kan stoppen, zegt het omgekeerde. Vaak zonder het te merken.
Deze maand gaat over leren stoppen. Niet om lui te worden, maar om weer te weten wie God is en wie jij bent. Het is zomer. Er is geen betere tijd.
Vandaag: doe één ding niet dat je normaal wel zou doen. En kijk wat er in je gebeurt.