Luisterverhaal: De man die alles had

Drie minuten. Ga even zitten.

Hij komt aanrennen. Dat valt op, want mannen van zijn stand rennen niet. Hij valt op zijn knieën in het stof, voor Jezus, waar iedereen bij is. “Goede Meester, wat moet ik doen om het eeuwige leven te krijgen?”

Hij is jong, hij is rijk, en volgens Lucas is hij een leider. Hij heeft alles wat je kunt hebben. En hij weet dat het niet genoeg is. Anders zou hij niet rennen.

Jezus somt de geboden op. Niet doden, niet stelen, niet liegen, je ouders eren. En de jongeman zegt: dat heb ik allemaal gedaan, van jongs af aan. En het is waar. Hij is een goede man.

Dan staat er een zin die je bijna overslaat: Jezus keek hem aan en hield van hem.

Hij houdt van hem. En juist daarom zegt Hij het volgende. “Eén ding ontbreekt je. Ga, verkoop alles wat je hebt, geef het aan de armen, en kom dan terug en volg Mij.”

Het is niet een straf. Het is een uitnodiging. Kom, loop met Mij mee. Zoals Petrus, Johannes, Levi. Word een leerling.

Maar de jongeman kan het niet. Zijn gezicht betrekt, staat er. Hij loopt weg, verdrietig. Want hij had veel.

Jezus roept hem niet terug. Hij laat hem gaan.

Stilte.

Dit is het enige verhaal in de evangeliën waarin iemand Jezus’ uitnodiging om te volgen afslaat. En het is niet een slecht mens. Het is een goed mens, met te veel om los te laten.

Het gaat niet per se om geld. Het gaat om het ene ding dat tussen jou en het volgen staat. Voor hem was het bezit. Voor jou is het misschien iets anders. Reputatie, controle, een relatie, een plan.

Jezus kijkt je aan en houdt van je. En Hij zegt: één ding ontbreekt je.

Wat is het?

En loop je weg, of loop je mee?