Trouw in Babylon

Kijk de video.

Daniël is als tiener weggevoerd naar Babylon. Hij krijgt een nieuwe naam, een nieuwe taal, een nieuwe opleiding. Alles is erop gericht om hem een Babyloniër te maken. En hij werkt mee: hij leert, hij dient de koning, hij wordt een van de hoogste ambtenaren.

Maar er is een grens. Hij eet niet wat hij niet mag eten. Hij bidt drie keer per dag, met het raam open naar Jeruzalem, ook als het verboden is. Hij zegt de koning de waarheid, ook als die pijn doet.

Dat is discipelschap in een wereld die je niet begrijpt. Niet weglopen, niet aanpassen tot je verdwijnt, maar midden in de stad blijven en op vaste punten niet buigen.

De meeste christenen in Nederland leven ook in een soort Babylon. Een cultuur die God niet kent, en die je zachtjes vormt. Daniël laat zien dat je daar decennia kunt volhouden. Met drie vaste gebedstijden en een raam dat open blijft.