Zo ver als het oosten van het westen

De Heer is vol liefde. Hij vergeeft ons altijd graag wat we verkeerd deden. Hij is geduldig en liefdevol. Hij blijft niet voor altijd boos. Hij blijft niet voor eeuwig kwaad. Hij geeft ons niet de straf die we verdiend hebben met onze ongehoorzaamheid. Maar zo hoog als de hemel is boven de aarde, zó groot is zijn liefde voor de mensen die diep ontzag voor Hem hebben. Hij tilt onze ongehoorzaamheid van ons af en zo ver als het oosten is van het westen, zó ver werpt Hij die bij ons vandaan. Net zoals een vader goed zorgt voor zijn kinderen, zó goed zorgt Hij voor de mensen die diep ontzag voor Hem hebben.

David gebruikt twee maten. Hoe hoog is de hemel boven de aarde? Dat kun je niet meten. Zo groot is zijn liefde.

En dan: hoe ver is het oosten van het westen? Dat is een slimme vraag. Als je naar het noorden loopt, kom je op een gegeven moment bij de pool, en dan ga je naar het zuiden. Noord en zuid raken elkaar. Maar oost en west nooit. Je kunt eindeloos naar het oosten lopen zonder ooit in het westen te komen.

Zo ver werpt Hij je schuld weg. Onbereikbaar. Je kunt er niet meer bij.

Dat is belangrijk, want veel mensen vergeven zichzelf niet. Ze geloven dat God het heeft vergeven, en ze houden het toch in de buurt. Ze halen het op bij elke nieuwe misstap. Dat is niet wat God doet. Hij werpt het weg, zo ver dat het niet meer terugkomt.

En de laatste regel: zoals een vader voor zijn kinderen zorgt. Geen rechter, geen boekhouder. Een vader. Die weet dat zijn kinderen stof zijn, en van ze houdt.

Lees de tekst nog een keer, en vervang “ons” door “mij”. Dan is hij van jou.