Daarom probeer ik steeds weer te bedenken

Heer, denk alstublieft aan mijn ellende, aan mijn eenzaamheid! Steeds als ik zo denk, word ik heel verdrietig. Daarom probeer ik steeds weer te bedenken: Dankzij Gods eindeloze goedheid zijn we niet allemaal gestorven. Elke morgen is Hij opnieuw goed voor ons! U bent zo trouw! Ik zeg bij mijzelf: “Ik ben van de Heer. Daarom zal Hij mij redden.” De Heer is goed voor de mensen die op Hem vertrouwen. Het is goed om rustig te vertrouwen dat de Heer redt.

Kijk naar het scharnier: Daarom probeer ik steeds weer te bedenken.

De schrijver zit in de ellende. Hij ontkent het niet. Hij is eenzaam, hij is verdrietig, en als hij eraan denkt, wordt het erger. En dan doet hij iets bewust: hij gaat iets anders bedenken. Niet omdat het vanzelf komt, maar omdat hij het kiest.

Wat bedenkt hij? Dat God goed is. Dat de goedheid elke morgen nieuw is. Dat Hij trouw is. Dat hij van de Heer is.

Dit is de belangrijkste techniek van hoop, en hij is eenvoudig: je kiest waar je aan denkt. Niet door je verdriet weg te duwen, dat werkt niet. Maar door er iets naast te zetten. Steeds weer. Tot het gaat wegen.

Ik zeg bij mijzelf. Hardop, tegen jezelf. Zoals David tegen zijn ziel zei: waarom ben je zo bedroefd? Hoop op God.

Dit is het lied dat je in oktober zong, Groot is uw trouw. Het komt van hier, uit een verwoeste stad.

Vandaag: kies één zin uit deze tekst. Schrijf hem op. Zeg hem elke keer dat het donker wordt, deze hele maand. Steeds weer bedenken.