Het einde van het jaar

De kerk telt anders dan de wereld. Het kerkelijk jaar begint met Advent, eind november of begin december, en eindigt de zondag daarvoor. Die laatste zondag heet in sommige kerken Christus Koning, in andere Eeuwigheidszondag. Het jaar eindigt met het einde van alles.

Dat is een bewuste keuze. Voordat je opnieuw begint met wachten op zijn komst, kijk je eerst naar waar het naartoe gaat. Het einde is bekend. Christus regeert. Alles wordt nieuw. Elke traan wordt afgeveegd.

Dat verandert hoe je naar het heden kijkt. Als je een boek leest waarvan je het einde kent, lees je de moeilijke hoofdstukken anders. Je weet dat de held erdoorheen komt. Je weet dat het kwaad niet wint. De spanning blijft, maar de angst gaat weg.

Zo mag je naar je eigen leven kijken. Je zit in een moeilijk hoofdstuk, misschien. Je weet niet hoe lang het duurt. Maar je kent het einde. En het einde is goed.

Dat is geen ontsnapping. Het is de reden om vol te houden. Een hardloper die weet waar de finish is, loopt anders dan een die het niet weet.

Deze maand ging over hoop en volharding. Dit is de conclusie: je houdt vol omdat je het einde kent. Niet omdat het nu goed is. Omdat het straks goed is, en dat straks al begonnen is.

Nog vijf dagen in deze maand. Dan begint het wachten op zijn komst. Maar eerst kijk je vooruit, helemaal tot het einde.