Gebed·11 februari·dag 42

OverdenkingOverdenken · ± 5 min

Als het antwoord nee is

Iedereen die bidt, kent het: je vraagt, en er gebeurt niets. Of erger. Paulus kende het ook.

Drie keer heb ik aan de Heer gevraagd om mij hiervan te bevrijden. Maar Hij zei tegen mij: “Je hebt genoeg aan mijn liefdevolle goedheid. Want mijn kracht kan pas helemaal zichtbaar worden als jij zelf zwak bent.”

Paulus had iets. Hij noemt het “een scherpe doorn in mijn lichaam”. Niemand weet precies wat: een ziekte, zijn ogen, een tegenstander, een verleiding. Het was in elk geval erg genoeg om er drie keer intensief voor te bidden. En het ging niet weg.

Dit is Paulus. De man die zieken genas, die door een engel uit de gevangenis werd gehaald. Als iemand een ja mocht verwachten, was hij het. Toch: nee.

Maar het was geen leeg nee. Het was een nee met een stem erbij. Je hebt genoeg aan mijn liefdevolle goedheid. Anders gezegd: Ik neem het niet weg, maar Ik ben er wel bij. En juist waar jij op bent, kan Ik iets laten zien.

Ik weet niet welk gebed bij jou onbeantwoord is gebleven. Een ziekte die niet weggaat, een relatie die niet heelt, een kind dat niet terugkomt. Ik ga het niet mooier maken dan het is. Het doet pijn, en dat mag je zeggen.

Maar Paulus laat iets zien: onbeantwoord gebed is niet hetzelfde als onbeantwoord blijven. Het antwoord was niet wat hij vroeg. Het antwoord was een aanwezigheid.

Misschien is dat vandaag ook jouw antwoord.

Bron: 2 Korintiërs 12:7-9 (BasisBijbel)

WhatsApp