Hij droeg onze pijn

Niemand wilde iets met Hem te maken hebben. Hij werd door iedereen in de steek gelaten. Hij kende pijn en verdriet en ziekte. Wij dachten dat Hem dat allemaal overkwam omdat Hij door God werd gestraft! Maar Hij heeft ónze ziekten op zich genomen en ónze pijn weggedragen. Híj werd mishandeld vanwege ónze ongehoorzaamheid aan God. Híj werd geslagen omdat wíj zoveel slechte dingen deden. We dwaalden allemaal rond als schapen die geen herder hebben. We deden allemaal wat we zelf wilden. Maar de Heer heeft al ónze ongehoorzaamheid op Hém gelegd.

Lees het nog een keer, en let op de voornaamwoorden. Onze ziekten. Onze pijn. Wij dwaalden. Op Hem gelegd.

Het hele stuk draait op dat verschil tussen wij en Hij. Wat van ons was, ging naar Hem. Wat van Hem was, komt naar ons.

Er staat nog iets opvallends: wij dachten dat Hem dat overkwam omdat Hij door God werd gestraft. De mensen die erbij stonden, snapten er niets van. Ze dachten dat deze man kreeg wat Hij verdiende. Pas achteraf, veel later, begonnen ze te zien wat er werkelijk gebeurde.

Dat is misschien wel het meest troostende aan deze tekst. Als je er middenin zit, zie je het vaak niet. Je ziet alleen het lijden en je snapt het niet. Het begrijpen komt later.

Gisteren heb je iets neergelegd bij een kruis. Deze tekst vertelt wat daar met dat papiertje gebeurde.